Geçtiğimiz günlerde TBMM Genel Kurulu’nda, Milli Eğitim Bakanlığı, Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK), Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM) ile 94 devlet üniversitesinin 2011 yılı bütçesi görüşmeleri yapıldı. Bu görüşmeler sırasında Milli Eğitim Bakanı, yükseköğrenim alanında atılan önemli adımları anlatırken, üniversite sayısının 76’dan 156’ya çıkarıldığını 489 fakülte, 150 yüksekokul, 152 meslek yüksekokulu, 220 yeni enstitü kurulduğunu bildirdi. Bu sayılara bakıldığında yüksek öğretim alanında çok büyük gelişmeler sağlandığı tabii ki inkar edilemez. Ancak, gözden kaçırılmaması gereken çok önemli bir unsur bulunmaktadır. Niceliksel artışlar ne yazık ki, her zaman niteliksel artışı da beraberinde getirmiyor. Gerçektende sayısal olarak vakıf ve devlet üniversitelerinin toplam sayısı 156 ya çıkmıştır. Ancak, yeni açılan devlet üniversitelerinin arasında dekanı olup öğretim elemanı olmayan, öğretim elemanı olup dersliği ya da binası bulunmayan, vakıf üniversitelerinin arasında ise binası, öğretim elemanı olan ama öğrenci bulmakta zorlanan pek çok üniversite bulunmaktadır. Nasıl ki, tüm dünyada ülkelerin eğitim seviyelerinin yukarı çıkarılması amaçlanıyorsa, bunun için de elit değil kitle üniversitelerinin oluşumu destekleniyorsa, bizim ülkemizde de üniversite eğitimi kitlelere ulaştırılmalıdır. Ancak her ile bir üniversite yaklaşımı aşılmalı, uluslararası standartları hedefleyen bir yaklaşım benimsenmelidir.